Een Kerstwens

Rouw is een vreemd iets. Het komt en gaat als golven, soms zacht kabbelend, andere keren een onverbiddelijke storm. Tijdens de feestdagen voelt het gemis zoveel sterker. De lege stoel aan tafel, de kaart die niet meer verzonden wordt, de dierbare herinneringen die tegelijkertijd pijn doen, maar ook troost geven.
Weet dat het oké is om verdriet te voelen, ook nu.
Juist nu.  

Laat je tranen komen als ze willen komen en laat de liefde die je voelt voor de dierbare die je mist, de ruimte krijgen die het nodig heeft. Verdriet is geen teken van zwakte, maar een reflectie van de diepe liefde die je hebt gekend.

Mijn wens voor jou tijdens de kerstdagen is niet om het gemis weg te nemen, want dat kan niemand. Maar ik wens je momenten van warmte, waarbij de herinneringen aan jouw dierbare geen pijn doen, maar als een zachte gloed in je hart aanwezig zijn. Ik wens dat je mensen om je heen mag hebben die je begrijpen of op z'n minst bereid zijn stil naast je te zitten.
Misschien vind je een sprankje hoop, die zich kan verstoppen in de kleinste, meest onverwachte dingen:
het zachte licht van een kaars, een lied dat ineens een vreugdevolle herinnering oproept die je doet glimlachen,
de liefdevolle blik van een voorbijganger, een dierbare of van je huisdier.
Soms lijken deze momenten klein of vluchtig, maar juist in hun eenvoud schuilt kracht.
Ze zijn een zacht duwtje van het leven om door te gaan, een fluistering van hoop.
Het is tegelijkertijd kwetsbaar en sterk, zoals jij bent in deze tijd.

Voor jou, die rouwt tijdens kerst stuur ik een wens vol liefde. 
Mag je omringd zijn door warmte, begrip en kleine lichtpuntjes. En boven alles wens ik je warmte. De warmte van verbondenheid met anderen en/of met jezelf. Want hoe jouw Kerstdagen er ook uitzien, er is altijd een plek voor liefde. 
Een liefde die misschien niet altijd groot of zichtbaar is maar die zacht fluistert:Je bent niet alleen.

Liefdevolle Kerstdagen, hoe ze ook voor jou mogen zijn, liefs Nicoline